وقتی همه نیروت رو جمع کردی که با حمله ای که از یه طرف بهت می شه مقابله کنی، کلی برنامه چیدی، همه جوانب رو – به زعم خودت – سنجیدی و مطمئنی که از پسش بر می آی، وقتی پاهات داره می لرزه و چهار چشمی مراقب اون طرفی؛ یهو از یه طرف دیگه که فکرش رو هم نمی کردی یه لشکر بهت حمله می کنه. دیر بجنبی با خاک یکسانت کرده و رفته پی کارش.