من فکر می کنم، ولی هیچ وقت نمی دانم.

من حدس می زنم، ولی هیچ وقت پی نمی برم.

با پرده ها بازی می کنم، ولی هیچ وقت نمی نوازم.

راه می روم، ولی هیچ وقت طی نمی کنم.

با کلمات بازی می کنم، ولی هیچ وقت نمی نویسم.

همیشه گناهکاریم و هیچ وقت کسی نیست که ببخشایدمان.

1 comment:

امضا محفوظ said...

کجایی؟ نکنه سر سبز بر باد دادی