حکایت ابولعلا را برخی مفصل تر دانسته اند. چنان که گویند در رویا، از پی آن ندا که می شنود به ناخن و انگشت سعی در فراخ کردن منفذ خویش نموده، اما منفذ مسدود گشته و باز همان ندا می رسد که: "ابولعلا جهد مکن، هرچه کنی همان است که دیدی"

3 comments:

Anonymous said...

یک چند سوال
آیا مخاطب رای یک نویسنده مهم است یا برای دل خودش مینویسد؟
آیا اگر مخاطب اهمیت دارد برای قشر خاص و یا خیلی خاص مینویسد یا برای قشر کمتر خاص؟
آیا اگر مخاطب اهمیت ندارد چرا به جای وبلاگ داخل دفتری نمینویسد و میان کتابهایش مخفی نمیکند؟
آیا پاسخ به این سوالها هم مشمول شرایط بالا میشود؟

امضا محفوظ said...

سلام،کامنت قبلی در اثر اشتباه
بی نام فرستاده شد و قصد سرکار گذاری نداشتم ولی حالا ترجیح میدهم که اسمم رو ندونی فکر کنم اینجوری بدون اینکه به نویسنده فکر کنی حرفهاتو میزنی
اینم میل من ، حالا صاحب اختیاری
spade_h3r0@yahoo.com

morteza bayareh said...

سلام. البته هر كسي داراي يك چيزي در آن دنيا است ظاهراً. از كوله درد و روزن نور و ... . اما اين زبان خيلي دلنشين بود. خيلي.