باز همان فرشته های کور، باز همان فرشته هایی که فقط نیم رخ دارند. باز ظهرهای داغ در ایستگاه اتوبوس، پل سفید، شمشاد. پیشروی خشکی در رود. صدای رود بزرگ. همسایه روبرو.

به

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)