چی پیدا کردیم؟ همون ترس های قدیمی، کاش اینجا بودی.
قدم زدن در میدان جنگ. بیدار شدن با وحشت ناشناس از خواب. کوه ها با همند و تنهایند هم چو ما با همان تنهایان. دستمو بگیر پاشو. وزنتو بنداز رو دست من. اشکم داره تلپ تلپ می افته پایین. نشسته بر مزار من زنی که مثل گندم است، زنی که با تمام خوبیش نشان جرم مردم است. خوش اومدم به ماشین؟ دیگه خوابم نمی بره. تا کی؟ کی؟ گندما رو خوردی بابایی؟ مامان گولت زد؟ از طبقه هشتم تا نمازخونه چقد طول می کشه؟ تو راه وقت می کنم اسلام بیارم؟ دایره ها اختراع می شن. اوزبورن بالاخره دیوونه شد. بردنش دیوونه خونه. بیا با هم سکس کنیم. تو اتاق مطالعه بابا. دستم که بچسبه به اینتر بیچاره ات می کنم. بیچارگی است چاره، ناچار توبه کردم. ناچار توبه کردم. بشمار، پنج و چهار دقیقه بامداد اول اکتبر شمسی قمری. سه تا آه مونده تو مقعدم. زمین هنوز سرجاشه. بیل می زنم به ریشه ام. کی گفته شاعر نیستی گله؟ برو کافه. لقمان حکیم. اگه کسی از رو دستم نگاه کنه باز هم دیگه نمی تونم. دستمو گرفتی که پاشی. خدا برکتت بده. قسم هات رو نگه دار تو ریه هات. خدا، خدا، خدا چی؟ ما حالمون خوب می شه. با هم می ریم امامزاده داوود. زیاد هم حرف نزدم