یه روز لاک پشته باز گنده گوزیش گل می کنه و می ره پیش خرگوشه می گه بیا مسابقه دو بدیم، خرگوشه می گه سر چی؟ لاک پشته هم خیلی مطمئن می گه سر همه چیزایی که داریم، خونه، زندگی، زن، بچه، هرکی هم باخت باید تا آخر عمرش خدمت اون یکی رو بکنه، خودش هم که مُرد بچه هاش هم باید خدمت بچه های اون یکی رو بکنن. می خواسته سعادت ابدی رو واسه خودش و تخم و ترکه اش بخره دیگه. خرگوشه هم فوری می گه باشه.

لاک پشته میره و از شب تا صبح فقط تمرین دوی استقامت می کنه، خرگوشه هم فقط هویج سق می زنه و حموم آفتاب می گیره، آخه از بس تلویزیون و اینا روی این مسابقه سمبلیک تبلیغ کرده بودن دیگه گرگه و روباهه و اینا هم کاری به کار این دو تا نداشتن. زن و بچه خرگوشه هم هی حرص می خورن و به جونش نق می زنن.

روز مسابقه همه حیوونای جنگل با کلی خبرنگار و قصه برای کودکان نویس جم می شن تا بازم کلی به خرگوشه بخندن و داستان های پند آمیز بنویسن. میمونه تفنگ شروع بازی رو می زنه و لاک پشته همونجوری آروم و مصمم راه می افته. اما خرگوشه که اصلا با عینک دودی اومده بوده همون جا روی خط شروع لخت می شه و شروع می کنه به هویج سق زدن و حموم آفتاب گرفتن، ام پی تری پلیرش رو هم می ذاره تو گوشش که صدای تماشاچی ها رو نشنوه. زن و بچه اش هم همین جوری هی حرص می خورن.

یه نیم ساعتی می گذره، حالا لاک پشته هن و هن کنون و عرق ریزون داره یواش یواش به خط پایان نزدیک می شه. خرگوشه از پشت عینک دودیش یه نگاهی به ساعتش می اندازه و پا می شه. سر حوصله روزنامه و ام پی تری پلیرش رو جم می کنه، یه آب طالبی می خوره، لباس ورزشی هاش رو می پوشه، یه خورده نرمش و حرکات کششی می کنه و نرم نرم شروع می کنه به دویدن.

همه می گن خوووووووب حالا حتما باز وسط راه یه جا دراز می کشه و استراحت می کنه.

از لاک پشته بشنوین که حالا دیگه فینیش خط پایان رو هم می بینه، خیلی حال داره می کنه و با دم نصفه نیمه اش گردو می شکنه که خرگوشه می زنه رو شونه اش و می گه خسته نباشی رفیق، و همون طوری که نرم نرم داره می دوه ازش رد می شه.

خرگوشه جلوی چشمای دریده همه حیوونا و خبرنگارا و قصه برای کودکان نویس ها از خط پایان رد می شه و می ره باز روی سکوی مقام اولیش دراز می کشه و هویج سق می زنه.

زن و بچه اش رو بگو که چه حالی می کنن، لاک پشته رو بگو که چه جری خورده تا پس یخه، تک و تبار لاک پشته رو بگو که چه صابونی به اون شیکم مث سنگشون زده بودن. تماشاچی ها رو بگو که چه ضایعی شدن، اُه اُه قصه برای کودکان نویس ها رو بگو، اُه اُه ...